روز جهانی کارگر گرامی باد. کارگران؛ ستون های اصلی هر جامعه

روز جهانی کارگر، یادآور شان و کرامت انسانی کارگرانی است که ستون‌های اصلی هر جامعه را می‌سازند. اما امروز در شرایط پس از جنگ و در سایه نابسامانی‌های اقتصادی، بیش از هر زمان دیگری، زندگی بر کارگران سخت و طاقت‌فرسا شده است.کاهش شدید قدرت خرید، تورم فزاینده، و افزایش بیکاری، به ویژه در شرایط پس از جنگ، نه تنها معیشت کارگران را با تهدید جدی مواجه کرده، بلکه به گسترش نگران کننده پدیده “کودکان کار” نیز دامن زده‌است. افزایش گرانی، توان معیشتی را به شدت کاهش داده و کارگران، به ویژه کارگران روزمزد، بیشترین فشار را تحمل می‌کنند. افزایش بیکاری، تعدیل‌های گسترده و رکود تولید در کشور، زنجیره‌ای از مشکلات را رقم زده که نتیجه‌ آن چیزی جز سقوط سطح زندگی مردم، خصوصا جامعه کارگری نیست.در چنین شرایطی، نبود یک نظام حمایتی پایدار و کارآمد بیش از پیش خود را نشان می‌دهد.
حمایت‌های مقطعی و کوتاه مدت، اگر چه ممکن است برای مدتی فشار را کاهش دهند، اما به دلیل نداشتن پشتوانه‌ای ساختاری، نمی‌توانند امنیت اقتصادی ایجاد کنند. کارگران بیش از هر چیز به ثبات نیاز دارند، به سیاست‌هایی که بتواند اشتغال پایدار، قدرت خرید واقعی و دسترسی به حداقل‌های یک زندگی آبرومند را تضمین کند.
مسئله کارگران تنها دستمزد نیست، بلکه مجموعه‌ای از عوامل درهم تنیده است. از بازار کار گرفته تا سیاست‌های اقتصادی و نظام حمایتی. تا زمانی که این نگاه جامع شکل نگیرد، فاصله میان زندگی کارگران و استانداردهای یک معیشت قابل قبول، همچنان رو به افزایش خواهد بود.
حمایت موثر از اقشار آسیب‌پذیر، ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار، مهار تورم و طراحی نظام‌های حمایتی کارآمد دیگر انتخاب نیست، بلکه ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.
روز جهانی کارگر، فرصتی است برای بازنگری در مسیر طی شده و تعهدی دوباره به عدالت اجتماعی.

صلح را به جهان کودکان بازگردانید

صلح را به جهان کودکان بازگردانید


متاسفانه چند روزی است که کشور عزیز ما ایران در آتش یک جنگ تمام عیار می‌سوزد. زیرساخت‌ها در معرض تهدید قرار گرفته و هموطنان بی دفاع و بی‌گناه هر روزه قربانی این جنگ خانمان‌سوز می‌شوند. در این میان واقعه تلخ انفجار مدرسه ابتدایی میناب، که طی آن ۱۶۵ کودک به همراه کادر آموزشی مدرسه با بمب‌های اسرائیلی و آمریکایی جان باختند، متاسفانه تاییدی مجدد بر این اصل است که هر جنگی، جنگ علیه کودکان است و از سوی همه فعالان و دوستداران حقوق کودکان محکوم است.
ما جمعی از تشکل‌های فعال در عرصه حمایت از حقوق کودکان ضمن ابراز همدلی و همدردی با خانواده‌های این کودکان و معلمان از دست رفته، و نیز عرض تسلیت به مردم رنجدیده و بازماندگان تمامی جان‌های عزیز از دست رفته در وقایع اخیر، بار دیگر بر این اصل مهم تاکید می‌کنیم هر گلوله‌ای که شلیک می‌شود، در نهایت زندگی و سرنوشت کودکان را هدف قرار می‌دهد.
پیش‌تر نیز در بیانیه‌های مختلف، به دفعات بر ضرورت خشونت پرهیزی و اهتمام بر ساختن شرایطی ایمن برای زندگی کودکان ودر اولویت قرار گرفتن منافع عالیه کودکان تاکیده کرده بودیم. هشدارآن روزهای ما تلاشی بود برای جلوگیری از وقایع خونبار این روزها.
اکنون نیز بر این مهم تاکید می‌کنیم که تنها راه نجات کودکان از چرخه فقر و نابرابری و خشونت، اولویت قراردادن منافع عالیه کودکان در همه تصمیم گیری‌ها و سیاستگذاری‌ها و احترام به حق بقا و زندگی آنان است .
جنگ افروزی و وقایع خونبار این روزها، نه تنها زندگی امروز کودکان را در معرض تهدید قرار داده است، بلکه نگرانی از دست رفتن تمامیت ارضی و تمامی زیرساخت‌هایی است که قرار است فردای کودکان این کشور بر پایه آن‌ها استوار گردد را نیز به همراه دارد.
ضمن آن که احساس نا امنی و آسیب‌های روحی ناشی از وقوع جنگ و ترس و وحشت و ترومای حاصل از آن می‌تواند برای سال‌های طولانی در روح و روان کودکان باقی‌مانده و سلامت و رفتار آینده آنان را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
ما ضمن هشدار مجدد نسبت به اقداماتی که منجر به تهدید امنیت و مصالح کودکان می‌شود، اقدامات جنگ طلبانه و خشونت‌بار تمامی کسانی که به خاطر حفاظت از منافع خودمرتکب این جنایات شده اند را شدیدا محکوم کرده و خواستار توقف سریع این اقدامات و استقرار صلح در منطقه هستیم. از سازمان ملل، یونیسف و همه جهانیان صلح طلب درخواست می‌کنیم به این جنگ بی‌رحمانه علیه هموطنان عزیز ما به خصوص کودکان پایان دهند.
ما تاکید می‌کنیم هدف قراردادن کودکان و بیماران وزندانیان نقض آشکار حقوق انسانی و همه معاهدات بین‌المللی است.
ما بر این باوریم که برخورداری از امنیت، آرامش و شادی، ضرورت و حق مسلم همه کودکان است.

بیانیه را در روزنامه “پیام ما” هم‌می‌توانید بخوانید👇

*تاریخ انتشار بیانیه ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ می‌باشد و به دلیل عدم دسترسی به اینترنت در زمان حال آن را منتشر کردیم.

🖌️بیانیه مشترک تشکل‌های حامی حقوق کودکان در محکومیت بازداشت کودکان و نقض حقوق بنیادین آنان

🖌️بیانیه مشترک تشکل‌های حامی حقوق کودکان در محکومیت بازداشت کودکان و نقض حقوق بنیادین آنان

پیرو اقدام پیشین تشکل‌های مدنی و نامه‌نگاری با سازمان زندان‌ها و وزارت آموزش و پرورش درباره بازداشت و برخورد با دانش‌آموزان—و در پی بی‌پاسخ ماندن آن مکاتبات—ما، انجمن‌ها و نهادهای مدنی امضاکننده این بیانیه، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با دانش‌آموزان را نقض آشکار کرامت انسانی و مغایر با تعهدات بین‌المللی دولت‌ها در قبال حقوق کودکان دانسته و به‌صراحت محکوم می‌کنیم.

بر اساس پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک، اصل «منافع عالیه کودک» و حق ذاتی حیات، بقا و رشد، مبنای همه تصمیم‌ها و اقدامات نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است. بازداشت، فشار روانی، تهدید و انتشار اعترافات اجباری، پرونده‌سازی برای کودکان، در تعارض مستقیم با این اصول و   تعهد دولت‌ها به حمایت ویژه از کودکان آسیب‌پذیر قرار دارد. همچنین طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان از کرامت، امنیت شخصی، منع رفتار تحقیرآمیز و دادرسی عادلانه برخوردار است؛ اصولی که در مورد کودکان اهمیتی مضاعف دارد.

پخش اعترافات اجباری کودکان در رسانه‌ها نقض حریم خصوصی و حیثیت آنان و تحمیل برچسبی ماندگار بر زندگی‌شان است و سلامت روان و آینده تحصیلی آنان را تهدید می‌کند. فرزندان ما به‌قدر کافی از اندوهِ فقدان و قتل همکلاسی‌های خود آزرده و سوگوارند؛ بیش از این بر رنج آنان نیفزایید. متاسفانه اخبار حکایت از ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به برخی مدارس دارد که در اینصورت استقلال و امنیت فضای تعلیم و تربیت را مخدوش کرده و محیط آموزشی را از بستر رشد به میدان ترس بدل می‌سازد. سکوت و بی‌عملی مسئولان ذی‌ربط، به‌ویژه وزارت آموزش و پرورش، با مسئولیت قانونی و اخلاقی آنان در حمایت از دانش‌آموزان سازگار نیست.

خواست‌های مشخص انجمن‌های امضاکننده:

۱.آزادی بی‌قید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده

۲.توقف فوری بازداشت و پرونده‌سازی علیه کودکان

۳.منع قطعی و بدون استثنای پخش اعترافات اجباری کودکان در هر رسانه

۴.منع ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به مدارس و محیط‌های آموزشی

۵.تأمین فوری حمایت‌های روانی، اجتماعی و آموزشی برای دانش‌آموزان آسیب‌دیده

۶.ارایه گزارش شفاف وزارت اموزش و‌پرورش در مورد قربانیان ، بازداشتی ها و اسیب دیدگان جامعه دانش اموزی در اعتراض های اخیر و پاسخگویی در مقابل تضییع حقوق انها و اقدام سریع نسبت به بندهای فوق

۷.بهره‌برداری از عواطف و احساسات پاک کودکان و نوجوانان برای اهداف سیاسی یا جناحی، از سوی هر فرد یا جریانی، محکوم و مردود است. آن‌ها نباید ابزار منازعات قدرت قرار گیرند و حفظ کرامت و امنیت روانی و جانی آنان مسئولیتی همگانی است.

برخورد قهری با کودکان و نوجوانان، جامعه‌ای امن نمی‌سازد؛ بلکه بی‌اعتمادی و آسیب‌های عمیق و ماندگار بر جای می‌گذارد. ما مسئولیت پیامدهای این روند را متوجه تصمیم‌گیران و مجریان آن می‌دانیم و بر ضرورت پایبندی عملی دولت به تعهدات حقوق بشری، به‌ویژه حق حیات و بقا و رشد کودکان، تأکید می‌کنیم.

۱.شبکه کمک

۲. انجمن احبا (حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا)

۳. انجمن پرنده درخت کوچک

۴. انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا

۵. انجمن پژواک امید کودکان (پاک)

۶. انجمن حمایت از حقوق کودکان

۷. انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب

۸. انجمن حمایت از کودکانِ کار

۹. انجمن حمایت و یاری آسیب‌دیدگان اجتماعی (احیا ارزش‌ها)

۱۰. انجمن درخت کوچک زندگی

۱۱. انجمن دوستداران کودک پویش

۱۲.جمن دوستداران کودک کرمان

۱۳. انجمن نویسندگان کودک و نوجوان

۱۴. انجمن یاران دانش و مهر

۱۵. انتشارات منشور صلح

۱۶. بنیاد توسعه صلح و مهربانی

۱۷. بنیاد خیریه طباطبایی برای کودکان

۱۸. جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان

۱۹. شورای کتاب کودک

۲۰. قشم جزیره‌ای برای کودکان

۲۱. کانون صنفی معلمان ایران (تهران)

۲۲. گروه تلاشگران یاری همدل

۲۳. گروه فرهنگی، اجتماعی کیانا

۲۴. مادران صلح ایران

۲۵. مرکز توانمندسازی مهر راستین

۲۶. موسسه ارتقای کیفیت زندگی زنان آتنا

۲۷. موسسه انسان دشواری وظیفه

۲۸. موسسه توسعه اردیبهشت

۲۹. موسسه جادوی رنگین کمان

۳۰. موسسه رحمان (رشد، حمایت، اندیشه)

۳۱. موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر

۳۲. موسسه توانمندسازی مهر و ماه

۳۳. موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه‌غار

۳۴. موسسه کنشگران اجتماعی فرزانه

۳۵.موسسه نوید زندگی کوشا

۳۶. موسسه یاریگران کودکان کار پویا

❇️ خواسته مشترک نهادهای مدنی برای آزادی کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده در اعتراض‌های اخیر

🔹شبکه کمک به همراه جمعی از نهادها و کنشگران مدنی فعال در حوزه حقوق کودک، با انتشار نامه‌ای رسمی خطاب به رئیس سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال بازداشت‌شده، به‌ویژه دانش‌آموزان شد.
🔹در این نامه با استناد به آیین دادرسی ویژه اطفال و نوجوانان و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان تأکید شده است که اصل بر حمایت، اصلاح، بازپروری و پرهیز از سلب آزادی برای افراد زیر سن قانونی است و نگهداری کودکان و نوجوانان در محیط‌های کیفری می‌تواند آثار جبران‌ناپذیری بر سلامت روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان بر جای بگذارد.
🔹امضاکنندگان این درخواست با تأکید بر رعایت مصلحت عالیه کودک، خواستار بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت‌های قانونی موجود، اقدامات تأمینی و ارفاقی، فقدان مسئولیت کیفری و سایر تدابیر حمایتی پیش‌بینی‌شده در قوانین کشور شده‌اند. در این نامه همچنین با اشاره به شرایط آسیب‌پذیر اغلب این کودکان و تلقی اعمال حق اعتراض به‌عنوان یک حق شهروندی، بر ضرورت آزادی فوری و بدون قید و شرط آنان با لحاظ ویژگی‌های سنی تأکید شده است.
🔹شبکه کمک اعلام کرده است که پس از آزادی این افراد، آمادگی کامل دارد خدمات حمایتی، روانشناختی، مددکاری اجتماعی، مشاوره حقوقی و معرفی وکیل معاضدتی را در راستای تسهیل بازگشت سالم کودکان و نوجوانان به خانواده، جامعه و فرآیند تحصیل ارائه دهد.
🔹رونوشت این نامه برای وزیر دادگستری، دادستان کل کشور، دادستان تهران، کمیسیون آموزش مجلس و مرجع ملی حقوق کودک ارسال شده و پیگیری‌ها برای تسریع در بررسی پرونده‌ها و آزادی هرچه سریع‌تر بازداشت‌شدگان زیر ۱۸ سال ادامه دارد.
🔹این درخواست تاکنون به امضای نهادهای زیر رسیده است:شبکه کمک، انجمن حمایت از حقوق کودکان، مؤسسه ندای ماندگار دروازه غار، انجمن پرنده درخت کوچک، گروه فرهنگی اجتماعی کیانا، بنیاد توسعه صلح و مهربانی‌های کوچک، مؤسسه نوید زندگی کوشا، مؤسسه مهر و ماه، کانون صنفی معلمان (تهران)، زنان آبیار محله، انجمن دوستداران کودک پویش، مؤسسه شکوفایی استعدادهای کودکان، گروه تلاشگران یاری همدل، مؤسسه یاری‌گران کودکان کار پویا، انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا، مؤسسه رحمان، انجمن ایرانی اخلاق در علوم و فناوری، انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب، مؤسسه انسان دشواری وظیفه، مؤسسه دانش، آموزش و توانمندی، مؤسسه توسعه پایدار اردیبهشت، انجمن حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا (احبا)، انجمن یاران دانش و مهر، و صدای یارا (انجمن حمایت از حقوق کودک).
🔹فرآیند پیوستن و امضای نهادهای مدنی دیگر همچنان ادامه دارد.

📄بیانیه مشترک سازمان‌های مردم‌نهاد فعال در حوزه حقوق کودک

📄بیانیه مشترک سازمان‌های مردم‌نهاد فعال در حوزه حقوق کودکبه مناسبت ۲۰ نوامبر / سالروز تصویب کنوانسیون حقوق کودک
ما، جمعی از سازمان‌های مردم‌نهاد ایرانی فعال در حوزه حقوق کودک، هم‌زمان با سالروز تصویب کنوانسیون حقوق کودک، نگرانی عمیق خود را از تداوم نقض حقوق بنیادین کودکان در کشور اعلام می‌کنیم. با وجود پیوستن ایران به کنوانسیون از سال ۱۳۷۲، اجرای کامل مفاد آن همچنان با چالش‌های جدی روبه‌روست.


مهم‌ترین نگرانی‌ها:
۱. تهدید حق بقا و سلامت: فقر، سوء‌تغذیه، کمبود خدمات درمانی و بحران‌های زیست‌محیطی، سلامت و رشد کودکان را به خطر انداخته است.
۲. محرومیت از هویت قانونی: بسیاری از کودکان فاقد اوراق هویتی از حقوق اساسی خود مانند آموزش و خدمات درمانی محروم‌اند.
۳. نابرابری در دسترسی به آموزش: تبعیض، فقر، ترک تحصیل و اختلاف شدید میان مناطق مختلف، حق آموزش برابر و باکیفیت را نقض می‌کند.
۴. گسترش خشونت و کودک‌همسری: انواع خشونت علیه کودکان همچنان رایج است و کودک‌همسری به‌عنوان نقض جدی منافع عالیه کودک ادامه دارد.
۵. نادیده‌گرفتن منافع عالیه کودک: تصمیمات مهم درباره کودکان اغلب بدون توجه کافی به شرایط و منافع واقعی آنها اتخاذ می‌شود.
۶. استثمار کودکان : کودکان کار در معرض شدیدترین اشکال بهره‌کشی و خشونت قرار دارند و حمایت کافی از آنها وجود ندارد.
مطالبات ما:
۱-اجرای کامل و شفاف مفاد کنوانسیون و گزارش‌دهی منظم به نهادهای بین‌المللی
۲-تضمین آموزش برابر و رایگان و با کیفیت برای همه کودکان بدون تبعیض
۳- ارائه شناسنامه به کودکان بدون شناسنامه بلوچ و کودکان متولد از مادر ایرانی و اعطای تابعیت به کودکان مهاجر متولد در ایران
۴-ایجاد نظام حمایتی مؤثر برای مقابله با خشونت علیه کودکان و حذف کودک‌همسری
۵-رعایت منافع عالیه کودک در تمام تصمیمات و فرایندها
۶-تدوین برنامه ملی برای کاهش و حذف کار کودک با مشارکت جامعه مدنی
۷-کودکان حق زندگی و رفاه و آرامش دارند و تضمین حقوق آنان یک وظیفه قانونی، اخلاقی و انسانی است.

 

۱- موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر

۲- موسسه ندای ماندگار دروازه غار

۳- گروه تلاشگران یاری همدل

۴- انجمن یاری کودکان در معرض خطر

۵- موسسه یاریگران کودکان کار پویا

۶- انجمن حمایت از حقوق کودکان

۷- موسسه مهروماه

۸- گروه فرهنگی اجتماعی کیانا

۹- انجمن درخت کوچک زندگی

۱۰- انجمن پرنده درخت کوچک

۱۱- انجمن حمایت از کودکان کار

۱۲- انجمن دوستداران کودک پویش

۱۳- انسان دشواری وظیفه

۱۴- موسسه نوید زندگی کوشا

۱۵- انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا

🔸بیانیه جمعی از فعالان مدنی در اعتراض به فشارها بر تشکل‌های مردم‌نهاد

در هفته‌های اخیر، موج تازه‌ای از فشار و محدودیت علیه تشکل‌های مردم‌نهاد در کشور آغاز شده است.پلمپ دفتر جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان و بازداشت مجدد آقای حسین میر‌بهاری، از بنیان گذاران این جمعیت، اقدامی است که نه‌تنها با اصول انسانی و مدنی ناسازگار است، بلکه به‌روشنی خلاف روح قانون اساسی و تعهدات بین‌المللی ایران در زمینه آزادی تشکل‌هاست.
در همین مسیر، دو سال بلاتکلیفی و عدم تمدید مجوز انجمن حمایت از حقوق کودکان و نیز فشارها و تهدیدهای اخیر شهرداری برای بازپس‌گیری فضاهای در اختیار انجمن‌ها و گروه‌های مدنی، این نگرانی را ایجاد می‌کند که سیاست رسمی کشور در قبال نهادهای مدنی بیش از گذشته به سمت حذف و انکار استوار شده است.این تصمیم‌ها و اقدامات محدودکننده نه نشانه قانون‌مندی، بلکه نشانه بی‌اعتمادی عمیق به جامعه مدنی است؛ بی‌اعتمادی‌ای که سرمایه اجتماعی کشور را فرسایش داده و مشارکت شهروندان را به حاشیه می‌راند.در چنین فضایی، طرحی که این روزها با عنوان «قانون جدید تشکل‌های مردم‌نهاد» در مجلس در حال بررسی است، نه اصلاح‌گر بلکه تکمیل‌کننده همین روند است.
این طرح با واگذاری اختیار صدور و لغو مجوزها به نهادهای دولتی و امنیتی، عملاً موجودیت تشکل‌های مستقل را تهدید می‌کند و مفهوم «مردم‌نهاد» را به «دولت‌نهاد» تبدیل خواهد کرد.ما جمعی از فعالان مدنی، پژوهشگران و داوطلبان اجتماعی، نسبت به این مسیر هشدار می‌دهیم:
۱- جامعه‌ای که در آن فعالیت تشکل‌های مدنی محدود شود، نظارت اجتماعی و جلب مشارکت های مردمی را در کاهش آلام مردم بویژه محرومان، از دست خواهد داد. زمینه های فقر، نابرابری و بزهکاری را تقویت خواهد کرد.
۲- تضعیف نهادهای مستقل، به معنی حذف یکی از آخرین روزنه‌های اعتماد و امید اجتماعی است.
ما خواستار توقف فوری برخوردهای محدودکننده با تشکل‌ها، آزادی آقای میر‌بهاری و فک پلمپ دفتر جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، تمدید مجوز قانونی برای انجمن حمایت از حقوق کودکان، پایان دادن به فشارها و تهدیدهای شهرداری علیه نهادهای مدنی که در املاک شهرداری مستقر هستند، و بازنگری کامل در طرح قانون تشکل‌ها با مشارکت واقعی نهادهای مدنی هستیم.

✍️ برای برابری در آموزش، همین امروز صدای کودکان باشیم

آموزش پیش‌دبستانی، آغاز راه رشد و یادگیری کودکان است. اما امروز هزاران کودک ۶ ساله در ایران به‌دلیل هزینه‌های سنگین از این حق محروم‌اند. نابرابری از همین‌جا شروع می‌شود؛ از نخستین قدمی که کودک باید به کلاس بردارد.
ما، جمعی از نهادهای مدنی و فعالان حوزه کودک، پویش ملی «حق آموزش برابر برای همه کودکان ۶ ساله» را آغاز کرده‌ایم تا مطالبه کنیم:

✅ آموزش پیش‌دبستانی برای همه رایگان و اجباری شود.
📢 با امضای این کارزار، به ما بپیوندید و کمک کنید صدایمان بلندتر شود:

https://www.karzar.net/255639

بیانیه جمعی از فعالان حقوق کودک در مورد صدور حکم اعدام شریفه محمدی

جامعه انسانی، دهه هاست که مخالفت خود را با کلیه احکام و قوانین  غیرانسانی اعلام کرده است. بازداشت و زندانی کردن فعالین اجتماعی و صنفی، مجازات اعدام، اِعمال شکنجه (روحی و جسمی) و عدم دسترسی به حقوق و شرایط انسانی اقداماتی هستند که نه تنها موجب رعب و وحشت فعالین و جامعه نشده که اتفاقا تضاد و شکاف میان آنان و وضعیت موجود را افزایش داده است.کنش های اجتماعی و صنفی برای بهبود زندگی آدمیان حقی است طبیعی و انسانی، که بنا به هیچ مصلحتی نبایست و نمی‌توان آن را محدود کرد؛ چرا که این فعالیت ها برخاسته از نیازهای واقعی هر جامعه است. فعالین و کنشگران، نمایندگان اعتراض و مطالبات جامعه هستند و میان آنان و جنبش های اجتماعی پیوندی ناگسستنی وجود دارد.  تلاش برای پاک کردن صورت مسئله با فشار و یا غیرانسانی تر از آن، صدور احکام اعدام برای این نمایندگان نه تنها اثربخش نیست بلکه ایستادن در برابر خواست جامعه و ضرورت های تکاملی جوامع است. شریفه محمدی از اعضای هیئت موسس جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان و از فعالان خوش‌نام و با سابقه حقوق کودک در ایران است که بیش از ۲۰ سال با تلاش و فداکاری بسیار در جهت حمایت، توانمندسازی کودکان و لغو کار کودک به صورت داوطلبانه فعالیت کرده است. شریفه مادر کودکی ۱۲ ساله است که خوشبختی را نه فقط برای فرزند خویش که برای همه کودکان می‌خواهد و سال ها با فعالیت در زمینه توانمندسازی و مددکاری برای بهبود حال و وضعیت کودکان تلاش کرده است. شریفه محمدی به اعدام‌محکوم شده است! در حالیکه این حکم ناعادلانه و غیرانسانی ابتدا بوسیله دیوان عالی کشور در مهرماه سال ۱۴۰۳ نقض شده بود ولی در کمال تعجب در بهمن ماه همان سال مجددا تایید شد! و نهایتا در ۲۵ مردادماه امسال فرجام خواهی رد و حکم اعدام شریفه تایید شد! صدور حکم اعدام برای زنی که به مهربانی و تلاش بی وقفه در حمایت از کودکان شهره است کاملا بی اساس بوده و باید فورا لغو شود.ما فعالان‌حقوق کودک خواستار یک زندگی انسانی برای تمامی افراد به دور از هر نوع تبعیض هستیم. در شرایطی که اکثر جامعه با انواع تبعیض، فقر و مشکلات معیشتی دست و پنجه نرم می‌کند، در شرایطی که کودکان از حداقل امکانات برای بقا، رشد و حمایت بی بهره اند بسیار طبیعی است که وجدان بیداری چون شریفه محمدی بخواهد برای بهبود وضعیت کارگران و کودکان تلاش کند و به مانند سایر فعالین لغو کار کودک و فعالین صنفی، حقوق آحاد جامعه را بدون لکنت مطالبه کند. ما فعالین حقوق کودک خواستار جهانی هستیم که شایسته کودکان باشد و نه جامعه‌ و جهانی که حداقل‌های یک زندگی و فعالیت انسانی را به رسمیت نشناسد. ساختن جهانی انسانی برای کودکان بدون تلاش برای رفع تبعیض و بهبود معیشت زنان و مردان طبقات کم برخوردار جامعه ممکن نیست.ما تاکید می کنیم فعالیت برای تحقق مطالبات و حقوق انسان ها جرم نیست و مجازات غیرانسانی اعدام باید ملغی گردد؛ وجود این دست مجازات ها حتی در صورتی که هیچ‌گاه اجرایی نشوند، ایستادن در برابر خواسته‌های به حق جامعه و تهدید فعال آن است. بازداشت و صدور احکام زندان و اعدام و اِعمال رویه‌های خشونت آمیز علیه فعالین باید فورا متوقف شود. انسان ها حق دارند فعالیت کنند، اظهارنظر و اعتراض کنند و برای بهبود وضعیت جامعه تلاش کنند.حکم اعدام شریفه محمدی باید فورا و بی هیچ قید و شرطی لغو گردد.

 

انجمن حمایت از حقوق کودکان

انجمن پرنده درخت کوچک

موسسه یاریگران کودکان کار پویا

موسسه توانمندسازی مهر و ماه

حامیان کودکان کار رنگ خدا

انجمن یاری کودکان در معرض خطر

جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان

گروه فرهنکی اجتماعی کیانا

گروه تلاشگران یاری همدل

انجمن پژوهش های آموزشی پویا

🖌️نامه‌ای به کاترین راسل؛ رئیس اجرایی صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)

ما جمعی از سازمان های غیر دولتی ایرانی فعال در حوزه ی حقوق کودک با بیش از سه دهه فعالیت، با نگرانی عمیق نسبت به فاجعه انسانی جاری در غزه، این نامه را خطاب به یونیسف ارسال می کنیم. کودکان غزه تحت محاصره ای غیر انسانی با محدودیت شدید دسترسی به غذا، آب آشامیدنی، دارو و سرپناه، در معرض گرسنگی، بیماری های قابل پیشگیری و مرگ قرار دارند.گزارش های یونیسف و سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد بیش از ۷۱۰۰۰ کودک زیر پنج سال در غزه دچار سوءتغذیه حاد هستند و از اکتبر ۲۰۲۳، ده ها کودک به دلیل گرسنگی و نبود مراقبت های پزشکی جان باختند. این شرایط نقض آشکار مواد ۶ (حق حیات)، ۲۴ (حق دسترسی به خدمات بهداشتی) و ۲۷ (حق برخورداری از استاندارد مناسب زندگی) کنوانسیون حقوق کودک است.یونیسف به عنوان نهاد موظف در حفاظت از حقوق کودکان، مسئولیت غیرقابل انکاری در دفاع از کودکان غزه دارد. با این حال، اقدامات کنونی یونیسف در پاسخ به این بحران با فوریت و عمق فاجعه همخوانی ندارد، که این امر اعتبار یونیسف را به خطر می اندازد.‌ما از یونیسف می خواهیم فورا اقدامات زیر را اجرایی کند:
۱- تضمین دسترسی به کمک‌های بشردوستانه: هماهنگی با شرکای بین المللی برای ارسال فوری غذا، دارو و تجهیزات پزشکی به کودکان غزه
۲- افزایش آگاهی جهانی: راه اندازی کمپین جهانی برای جلب توجه به وضعیت کودکان غزه و درخواست رفع محاصره
۳- فشار دیپلماتیک: استفاده از نفوذ یونیسف برای بازگشایی گذرگاه ها و رفع محدودیت های کمک رسانی
۴- گزارش‌دهی شفاف: انتشار گزارش های منظم و دقیق از وضعیت کودکان غزه و اقدامات یونیسف
۵- پیگیری حقوقی: حمایت از تحقیقات بین المللی در مورد نقض حقوق کودکان در غزهبی عملی یونیسف می تواند اعتماد جهانی به این نهاد را از بین ببرد.‌کودکان غزه به اقدامات فوری و موثر نیاز دارند، نه صرفا بیانیه‌
ما بر ضرورت اقدام فوری، موثر و مستند تاکید داریم و آمادگی خود را برای هرگونه همکاری در راستای حمایت از کودکان غزه اعلام می داریم.با احترام و تاکید بر اقدام فوری
رونوشت: نمایندگی یونیسف در جمهوری اسلامی ایران
امضا کنندگان:انجمن حمایت از حقوق کودکانانجمن پرنده درخت کوچکانجمن پژوهش های آموزشی پویاانجمن تلاشگران یاری همدلانجمن دوستداران کودک پویشانجمن حمایت از کودکان کارانجمن یاریگران کودکان کار پویاجمعیت دفاع از کودکان کار و خیابانگروه فرهنگی اجتماعی کیاناموسسه توانمندسازی زنان و کودکان مهروماه
#کودکان_غزه #پیمان_نامه_جهانی_حقوق_کودک #یونیسف

در نامه سرگشاده به مرجع ملی حقوق کودک عنوان شد

توقف اخراج دسته‌جمعی کودکان افغانستانی بدون همراه

جمعی از سازمان‌های مردم‌نهاد، کنشگران حقوق کودک، پژوهشگران اجتماعی و فعالان مدنی نامه‌ سرگشاده‌ای درباره موج گسترده اخراج جمعی پناه‌جویان افغانستانی به‌ویژه کودکان منتشر کردند. در این نامه آمده است: «ما، جمعی از سازمان‌های مردم‌نهاد، کنشگران حقوق کودک، پژوهشگران اجتماعی و فعالان مدنی، با استناد به قوانین داخلی و بین‌المللی که ایران متعهد به اجرای آن است، نگرانی عمیق خود را نسبت به موج گسترده اخراج جمعی پناه‌جویان افغانستانی، به‌ویژه کودکان، اعلام می‌داریم.

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

شرق: جمعی از سازمان‌های مردم‌نهاد، کنشگران حقوق کودک، پژوهشگران اجتماعی و فعالان مدنی نامه‌ سرگشاده‌ای درباره موج گسترده اخراج جمعی پناه‌جویان افغانستانی به‌ویژه کودکان منتشر کردند. در این نامه آمده است: «ما، جمعی از سازمان‌های مردم‌نهاد، کنشگران حقوق کودک، پژوهشگران اجتماعی و فعالان مدنی، با استناد به قوانین داخلی و بین‌المللی که ایران متعهد به اجرای آن است، نگرانی عمیق خود را نسبت به موج گسترده اخراج جمعی پناه‌جویان افغانستانی، به‌ویژه کودکان، اعلام می‌داریم. بر پایه گزارش‌ها و شواهد میدانی گردآوری‌شده از سوی برخی نهادهای غیردولتی فعال در زمینه حمایت از حقوق کودکان، اخبار و گزارش‌های غیررسمی از فعالان مستقل مدنی و همچنین گفت‌وگو با خانواده‌های افغانستانی ساکن در ایران، موارد متعددی از نقض آشکار و سیستماتیک حقوق بنیادین کودکان افغانستانی در ماه‌های اخیر به چشم می‌خورد. این موارد، نه‌تنها اصول اساسی حقوق کودک بلکه تعهدات رسمی دولت ایران در برابر اسناد ملی و بین‌المللی از جمله قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قانون مدنی، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399، کنوانسیون حقوق کودک 1989 و کنوانسیون حقوق پناهندگان 1951 را به چالش می‌کشد. مستند به گزارش‌ها، برخی از خانواده‌ها، سال‌ها در ایران اقامت داشته‌اند و فرزندان‌شان به صورت رسمی یا غیررسمی در حال تحصیل، درمان یا آموزش حرفه‌ای بوده‌ و از همه مهم‌تر در ایران متولد شده و در حقیقت و علی‌القاعده باید به‌عنوان تبعه ایرانی به رسمیت شناخته می‌شدند. این نمونه‌ها تنها بخشی از وضعیت بحرانی هزاران کودک است که طی هفته‌های گذشته گاه بدون همراه، گاه با وجود مدارک هویتی و گاه نیازمند درمان پزشکی از ایران اخراج شده‌اند، تا جایی که می‌توان از نوعی «اخراج کور» برای توصیف این وضعیت استفاده کرد. طبق آمار رسمی و تخمین‌های میدانی، بیش از پنج هزار کودک بدون همراه طی ماه‌های گذشته به افغانستان بازگردانده شده‌اند. این در حالی‌ است که تبعات این تصمیمات و اقدامات نه تنها غیرقانونی و خلاف کرامت انسانی و مصلحت کودکان است، بلکه اثرات شدید منفی آن برای سال‌ها با این کودکان خواهد ماند». در این نامه همچنین یادآوری شده: «وضعیت اسفناک این کودکان، حاصل بی‌توجهی عمیق، و نبود سازوکارهای قانونی، ساختاری و اجرائی لازم برای دفاع از کودکان طی سال‌های متمادی بوده و به همین دلیل باید در وهله اول اخراج کودکان متوقف، و در مراحل بعدی نسبت به اجرای قوانین حمایتی موجود عمل و در موارد سکوت یا نقض قوانین با نگاهی همه‌جانبه و با در نظر گرفتن اصل نبود تبعیض و اصل مصالح عالی کودکان این قوانین ایجاد یا اصلاح شوند». در ادامه هم به برخی از تعهدات قانونی و موارد نقض حقوق کودک اشاره شده است:

۱. نقض حق تحصیل

مطابق ماده ۶ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، همه کودکان در ایران -فارغ از تابعیت– باید تا پایان دوره متوسطه از حق تحصیل برخوردار باشند. مطابق این ماده دستگاه‌های دولتی و قضائی از جمله وزارت آموزش‌و‌پرورش مکلف به تضمین و اطلاع‌رسانی درباره این حق و جلوگیری از هرگونه اخلال در آن است. همچنین، ماده ۳۰ قانون اساسی آموزش را حق همگان دانسته و دولت را موظف به تأمین آموزش رایگان برای همه تا پایان دوره متوسطه کرده است. با این‌ حال، اخراج اجباری کودکان دانش‌آموز، به استناد موارد متعددی که روزانه گزارش می‌شود، نشان‌دهنده نقض سیستماتیک این حق است. بسیاری از این کودکان، تنها در میان سال تحصیلی از کلاس درس جدا شده‌اند و هیچ روند جایگزین یا جبرانی برای آنها طراحی نشده است.

۲. آسیب به سلامت جسمی و روانی

بر اساس ماده ۳ و ماده ۱۵ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، و نیز ماده ۲۴ کنوانسیون حقوق کودک، دولت موظف به پیشگیری از آسیب و تضمین سلامت جسمی و روانی کودکان است. اخراج کودکانی که نیازمند درمان مداوم هستند، مصداق روشن نقض این اصل است. در برخی موارد، داروهای حیاتی کودک همراهش نبوده یا والدین در جریان روند اخراج قرار نگرفته‌اند. چنین رفتارهایی می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به این کودکان وارد کند و ناقض اصل «مصلحت عالی کودک» و همچنین اصل رشد و بقای همه‌جانبه است که در مواد ۳ و ۶ کنوانسیون حقوق کودک به‌عنوان اصل بنیادین همه تصمیم‌گیری‌ها بر آن تأکید شده است.

۳. جدایی از خانواده، خشونت و قاچاق

در موارد متعدد، کودکان بدون والدین یا همراه قانونی از ایران اخراج شده‌اند، در‌حالی‌که ماده ۱۲، ۱۳ و ۱۵ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، هرگونه اقدام منجر به جدایی اجباری کودک از خانواده را ممنوع و جرم‌انگاری کرده‌ است. همچنین، طبق ماده ۹ و ۳۵ کنوانسیون حقوق کودک و پروتکل اختیاری فروش، فحشا و هرزه‌نگاری کودکان، دولت‌ها موظف‌اند از هرگونه قاچاق یا بهره‌کشی از کودکان جلوگیری کنند. در فقدان نظارت حقوقی بر روند اخراج، احتمال سوءاستفاده یا قرارگرفتن کودکان در معرض شبکه‌های قاچاق انسان، افزایش می‌یابد و دولت ایران بر پایه ماده ۳ قانون مبارزه با قاچاق انسان مصوب ۱۳۸۳ نیز مسئول است که مانع این خطرات شود.

۴. حق شناسنامه و تابعیت

بخش قابل توجهی از کودکان اخراج‌شده، هیچ‌گونه شناسنامه یا مدرک هویتی رسمی ندارند. بسیاری تنها دارای «برگه سرشماری» یا گواهی‌های موقت هستند که از سوی نهادهای رسمی ایران صادر شده‌اند اما واجد ارزش قانونی لازم برای دریافت خدمات آموزشی، درمانی یا حتی حفاظت قانونی نیستند. نظر به مواد 4 و 5 ماده 976 قانون مدنی بسیاری از کودکان افغانستانی‌تبار می‌بایست تبعه ایران محسوب شده و مورد شناسایی قانونی قرار می‌گرفتند. از این گذشته، مطابق ماده ۷ کنوانسیون حقوق کودک، همه کودکان حق ثبت رسمی تولد، داشتن نام و تابعیت را دارند و ایران موظف است شرایط تحقق این حقوق را فراهم آورد. همچنین، ماده ۳ قانون ثبت احوال کشور دولت را موظف به ثبت تولد کودکان در هر شرایطی می‌داند. با این حال، در موارد گزارش‌شده، برخی کودکان حتی بدون هرگونه بررسی حقوقی و حتی به صورت خشونت‌آمیز دستگیر و اخراج شده‌اند.

۵. مسئولیت قانونی دولت ایران

مطابق اصول ۳، ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، و همچنین تعهدات ناشی از ماده ۹۵۸ قانون مدنی که بر شمول کلی حقوق مدنی برای هر انسان تأکید دارد، و نیز مواد 2 و ۳ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، دولت مکلف است از همه کودکان –صرف‌نظر از تابعیت یا وضعیت اقامتی– حمایت کند و دسترسی آنها به آموزش، بهداشت، امنیت و خدمات قانونی را تضمین کند. همچنین نظر به اصول چهارگانه پیمان‌نامه حقوق کودک و با عنایت به اصل عدم بازگرداندن اجباری مندرج در ماده ۳۳ کنوانسیون حقوق پناهندگان، اخراج دسته‌جمعی کودکان بدون ارزیابی‌های فردی، نه‌تنها خلاف قانون داخلی است، بلکه ناقض تعهدات بین‌المللی دولت ایران محسوب می‌شود». نهادهای مدنی حوزه درخواست‌ها و مطالبات خود را هم در همین نامه سرگشاده اعلام کردند: «۱. توقف فوری و بدون قید و شرط اخراج دسته‌جمعی کودکان افغانستانی، به‌ویژه کودکان بیمار، بدون همراه و متولدشده و دارای سابقه حضور طولانی‌مدت در ایران. ۲. بازگرداندن کودکان جداشده از خانواده، همراه با خدمات روان‌درمانی فوری برای کودکان آسیب‌دیده. ۳. تضمین دسترسی برابر به آموزش و سلامت برای کودکان افغانستانی ساکن ایران، بدون در نظر گرفتن اوراق هویتی. ۴. رسیدگی حقوقی مستقل به موارد دستگیری‌های خشونت‌آمیز، جدایی غیرقانونی، یا قاچاق در روند اخراج کودکان. ۵. طراحی و اجرای سازوکار رسمی برای ثبت هویت و بررسی حق تابعیت کودکان بدون شناسنامه، با اصلاح موانع قانونی موجود.

رویکرد کنونی، نه‌تنها ناقض قانون است بلکه نشان‌دهنده غفلت ساختاری از اصول اولیه حقوق کودک است. انتظار می‌رود مرجع ملی حقوق کودک با تکیه بر اختیارات قانونی خود، دولت را به پاسخ‌گویی و اصلاح فوری این روند وادارد و گزارش این اقدامات را برای تنویر افکار عمومی منتشر کند». امضاکنندگان این نامه، انجمن حمایت از حقوق کودکان، مؤسسه مهروماه، گروه تلاشگران یاری همدل، مؤسسه یاری‌گران کودکان کار پویا، مؤسسه ندای ماندگار دروازه‌غار، جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، گروه فرهنگی اجتماعی کیانا، انجمن حمایت از کودکان کار، مؤسسه نوید زندگی کوشا، انجمن درخت کوچک زندگی، انجمن دوست‌داران کودک پویش، انجمن پرنده درخت کوچک، انجمن یاری کودکان در معرض خطر و مؤسسه انسان دشواری وظیفه، هستند.

لینک خبر

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1029547